Deze Franse broche uit de 19e eeuw, daterend uit de romantische Victoriaanse periode, stelt twee sfinxen voor die een stervormige saffier bewaken, waarschijnlijk geïnspireerd door de mythologie en de vrijmetselarij. Gemaakt van 18-karaats geelgoud, is zij bezet met 26 oude briljantgeslepen diamanten en 47 roosgeslepen diamanten. De centrale stervormige saffier weegt ongeveer 7 tot 8 karaat en heeft een lichte blauwe doorschijnendheid. Ze is ook bezet met acht robijnen en een parel. Dit stuk, zonder meesterteken, draagt het keurmerk ‘924’, waarschijnlijk een intern werkplaatsnummer, en het Franse 18-karaats goudkeurmerk, voorgesteld door een adelaarshoofd. Een mysterieus en symbolisch meesterwerk uit zijn tijd.
Groep van antieke juwelen: broche
Staat: uitstekende staat
– (meer info over onze conditieschaal)
Land van herkomst: Frankrijk
Stijl: Victoriaans – De Victoriaanse decoratieve kunsten verwijzen naar de stijl van de decoratieve kunsten uit het Victoriaanse tijdperk. Deze periode staat bekend om haar eclectische heropleving en interpretatie van historische stijlen, evenals om de introductie van interculturele invloeden uit het Midden-Oosten en Azië in meubels, accessoires en interieurdecoratie. Het Victoriaanse design wordt algemeen beschouwd als overdadig versierd. De Arts and Crafts-beweging, de esthetische beweging, de Anglo-Japanse stijl en de Art Nouveau vinden hun oorsprong aan het einde van het Victoriaanse tijdperk.
– Zie ook: Victoriaans of meer informatie over de stijlen
Kenmerken van de stijl: De romantische Victoriaanse periode – Experts delen het bewind van koningin Victoria, ook wel het Victoriaanse tijdperk genoemd (1837 – 1901), op in drie perioden van ongeveer twintig jaar elk; de romantische Victoriaanse periode (1837 – 1860), de grote Victoriaanse periode (1860 – 1880) en de late of esthetische Victoriaanse periode (1880 – 1901).
Wij beschouwen deze periode als behorend tot de romantische Victoriaanse periode. Deze periode omvat de kroning van Victoria als koningin van Groot-Brittannië en Ierland, haar huwelijk met koning Albert, hun liefde en toewijding aan hun huwelijk en hun land, die als inspiratiebron dienden. De juwelen uit deze periode zijn gemaakt met complexe gravures, speciale technieken waarbij het email subtiel is bewerkt. Deze technieken maakten het mogelijk om het juweel een zekere weelde te geven met minder edele metalen. Edelmetalen waren in die tijd immers zeer zeldzaam. De meest gewaardeerde (half)edelstenen uit die periode zijn amethist, koraal, granaat, gekweekte parels en turkoois. De betekenis is uiteraard sentimenteel, symbolisch en romantisch, met motieven die doen denken aan de gotische en/of renaissancestijl, en een overvloedig gebruik van motieven zoals ankers, vogels, takken, kruisen, harten en slangen.
Periode: circa 1860
– (gebeurtenissen en feiten uit deze tijd, poëzie uit deze tijd, mode uit deze tijd)
Inspiratiebron: de mythologie en misschien de vrijmetselarij
Thema: Een stervormige saffier bewaakt door twee sfinxen
Materiaal: 18-karaats geelgoud
– (meer info over edele metalen)
Aanvullende informatie: De Sfinx – De Griekse mythologie vertelt het verhaal van Oedipus (een koning van Thebe) en zijn confrontatie met de Sfinx tijdens zijn zoektocht naar de waarheid. De Sfinx had het hoofd en de borst van een vrouw, het lichaam van een leeuw, de staart van een slang en de vleugels van een adelaar. Dit monster stelde aan alle reizigers uit Thebe deze raadselachtige vraag: «Welke schepsel met een stem loopt ’s ochtends op vier poten, ’s middags op twee en ’s avonds op drie?» De Sfinx doodde iedereen die een fout antwoord gaf. Om het juiste antwoord te weten waarmee Oedipus de Sfinx versloeg, moet je Wikipedia raadplegen 🙂
Sfinx en Vrijmetselarij: Het beeld van de sfinx werd ook overgenomen in de maçonnieke architectuur. Bij de Egyptenaren werden sfinxen bij de ingang van tempels geplaatst om de mysteries te beschermen en waarschuwden zij degenen die binnengingen om de kennis niet te onthullen aan niet-ingewijden. Champollion beweerde dat de sfinx achtereenvolgens het symbool werd van elk van de goden. De plaatsing van de sfinxen drukte het idee uit dat alle goden voor het volk verborgen waren en dat hun kennis, bewaard in de heiligdommen, alleen aan ingewijden werd onthuld. Als maçonniek embleem is de sfinx aangenomen in haar Egyptische karakter als symbool van mysterie en daarom wordt zij vaak gebeeldhouwd voor maçonnieke tempels of gegraveerd op het hoofd van maçonnieke documenten. Men kan haar echter niet echt als een oud en erkend symbool van de orde beschouwen. Haar introductie is relatief recent en eerder bedoeld als symbolische decoratie dan als symbool van een bepaald dogma. (Uit: Wikipedia)
Griekse hybride wezens – Een hybr
Beoordelingen
Er zijn nog geen beoordelingen.